11. mei, 2020

Luisteren naar je innerlijke stem

Deze dames zouden hier vandaag zijn gearriveerd voor een fijn verblijf. Vijf dagen lekker ontspannen en gezelligheid met elkaar. Een vriendinnenretreat waar zij en ik al lange tijd naar uitkeken (temeer omdat ze vorig jaar i.v.m. zeer slechte weersomstandigheden na wederzijds overleg besloten om vroegtijdig naar Nederland terug te keren).

En nu is alles anders. Voor hen, maar ook voor mij. Geen gasten, dus lege kamers. Ik heb me eraan overgegeven. Dit is wat het nu is en ieder voor zich moeten we verder in deze coronatijd. Hoe? Ik verkies persoonlijk vooral de stilte. Daar liggen voor mij meer antwoorden dan in een buitenwereld waar angst regeert. De sfeer wordt er steeds grimmiger, censuur steekt de kop op en meer en meer mensen weten niet meer wat ze moeten geloven.

Wat ik geloof, is dat wij zelf beschikken over onmetelijke wijsheid. Een innerlijke stem die ons leidt en die we (als we werkelijk stil durven te zijn) kunnen horen. Een fluisterende stem die wars is van alle commotie om ons heen en die rust biedt en vertrouwen. Het enige dat van ons wordt gevraagd is bereidheid. Bereidheid om de innerlijke dialoog iedere dag even te stoppen en vanaf een afstandje te kijken, naar wat we onszelf allemaal wijsmaken.

Als we ons (al is het in het begin, maar vijf minuten per dag) zouden kunnen overgeven aan de stilte en de gedachten die opploppen kunnen zien als passanten zonder hen te willen begroeten, dan ligt er een wereld van vrede binnen handbereik.

Ook in een tijd, waarin we het soms even niet meer (lijken te) weten...