21. jan, 2017

Expeditie Robinson

"Schat, ik ben weg! Ik ga hout sprokkelen". Hoeveel van jullie hebben deze zin ooit in je leven gehoord? En dan bedoel ik niet de momenten, dat je vroeger met vriendjes en vriendinnetjes speelde dat je was aangespoeld op een onbewoond eiland of, meer recent, gekluisterd aan de buis zat voor het programma 'Expeditie Robinson'.

 
Nee, ik bedoel hout sprokkelen 'anno 2017'. Jas aan, land op en hout verzamelen totdat je erbij neer valt. Ik hoor de deur dicht slaan en tien minuten later klinkt in de verte het geluid van een kettingzaag. "Sprokkelen" zei hij toch? Later zal blijken, dat hij ook nog een paar boomstammen tegen kwam die er aan moesten geloven. Je zou kunnen denken, dat we hier bivakkeren in een hutje op de hei, maar ik kan je verzekeren, dat is niet het geval. 
 
Wat wel het geval is, is dat we dagelijks gebruik maken van wat moeder Aarde en de zon ons bieden. Energie via zonnepanelen, water uit de bergen en dat we naast het sprokkelspul, ook telefonisch een voorraad hout bij de buurman hebben besteld vertel ik, om de romantische gedachte aan mijn houthakker niet te verstoren, er even niet bij.
 
Maar... mocht jij nou straks met je mobiel, je thermostaat op afstand bedienen om hem vanwege de kou nog even een graadje hoger te zetten, houd dan in gedachten dat beeld vast van die vrouw in Spanje, die bij de haard zit te wachten op haar man, die weldra thuis zal komen met een mand vol hout.
 
Of zullen we toch maar weer gaan stoken op diesel?