24. apr, 2016

Mannen houden van vlees...

Over de gesprekken en gebeurtenissen die hier in huis plaats vinden zou ik naast mijn wekelijkse blog een boek kunnen schrijven. Iedere dag is er wel weer iets waardoor ik geinspireerd raak. Zo ook het gesprek waar ik, vorige week, getuige van was.

"Jij moet óf gaan gymen óf minder eten, dit is niet gezond hoor! Ik kan zelfs je tepels door je t-shirt zien en je buik ook". Letterlijk de woorden van mijn bijna negentig jaar oude schoonmoeder, die haar zoon toespreekt tijdens het zondagochtend ontbijt. Ze woont bij ons en heeft daarom dagelijks zicht op alles wat zich hier afspeelt. Haar geheugen laat haar weliswaar in de steek maar haar uitspraken zijn scherp en haar waarneming niet minder. "Betrapt!" roep ik vanuit de keuken. De grap is namelijk dat hij en ik het, met de nodige zelfspot, bijna dagelijks hebben over 'afvallen' en wie van ons twee te zwaar zou zijn. Laatst nog grote hilariteit, toen de hondenweegschaal bij de dierenarts geen geheim maakte van een toename van kilo's en dan heb ik het niet over het gewicht van de hond...

"Vind je mij te dik?" vroeg ik hem onlangs. (Voor m'n gevoel zit ik namelijk op het randje van wat voor mij, qua gewicht, maximum toelaatbaar is). "Nee hoor schat, alleen jammer dat het er af moet!" grinnikte hij. Mijn verweer dat mannen van vlees houden, in plaats van een gratenbaal aan hun zijde werd in één klap van tafel geveegd toen hij mompelde  "Ja, dat klopt! Mannen houden van vlees... bij de slager of op de barbecue!"

Dames, wie wil hem hebben? Met óf zonder overgewicht?!