27. sep, 2015

Bevallen of verhuizen?

Als ik 's ochtends opsta en ga zitten om te schrijven, volgt het onderwerp voor mijn blog meestal vanzelf. Een gebeurtenis, een herinnering, een gesprek, iets dat mij inspireert. Vandaag is het mijn blik op de woonkamer en de aanblik van de rest van mijn huis. Ik weet het zeker. De bom van Hiroshima is vannacht opnieuw gevallen en wel hier ter plaatse! Dozen, koffers, bubbeltjesplastic, karton en een wirwar van los slingerende spullen maken dat ik alleen hink, stap, sprong naar de keuken kan om thee te zetten en mijn ontbijt klaar te maken. Terwijl ik aan het aanrecht sta en om mij heen kijk moet ik lachen. Toen ik op 27 jarige leeftijd moeder werd riep ik in de kraamkamer "doe mij maar een bevalling in plaats van een verhuizing!" Uiteindelijk is het in drieënvijftig jaar bij één kind gebleven en in de afgelopen vijf jaar alleen al, wordt dit mijn zevende verhuizing. Je begrijpt het al, ik had een makkelijke bevalling en van verhuizen wist ik nog niet zo veel.


Inmiddels ouder en wijzer heeft de ervaring geleerd, dat levensbepalende stappen bij mij altijd gepaard gaan met een verhuizing. Zo ook deze keer. De kringloop is blij met mij, kleren hebben elders een goede bestemming gevonden en grofvuil kan opnieuw langs komen. Het aantal dozen wordt bij iedere verhuizing minder en de ruimte in mijn hoofd steeds groter. Wat deze keer wel scheelt, mijn meubels blijven hier. Geen gesjouw van verhuizers met een eettafel en bank die te groot zijn voor het trapgat, geen tijd besteden aan een bed dat uit elkaar moet worden gehaald en het verkassen van overige meubelstukjes gelukkig niet nodig. Het gaat nu alleen om het transport van mij en de dozen en over bevallen denk ik al tientallen jaren niet meer na.


Als ik dan straks in het zonnige zuiden gesettled ben, ga ik op zoek naar dat ene ding dat nog in mijn leven ontbreekt. Dat ene ding dat al heel lang op mijn verlanglijst staat, maar waar ik in mijn huidige behuizing geen ruimte voor heb. Ik kan er in liggen, zitten, hangen, slapen en bovendien dromen over alles wat ik nog zou willen doen en willen zien in de wereld. Of ik ooit weer ga verhuizen? Geen idee.. Maar wat sowieso wel handig is, dit 'meubelstuk' past ook in een doos!